VCC te Zarren

Met Zarren stond er een nieuwe veldrit op de kalender. Voor mij is dit de dichtste wedstrijd dat ik kan rijden deze winter en ik had de dagen voordien het parcours al eens geen bekijken (en natuurlijk ook eens opgereden) en was ook extra gemotiveerd om er goed te presteren. Het was misschien wel niet mijn favoriete omloop omdat het behoorlijk veel draaien en keren was maar het was gelukkig droog. In de eerste ronde trok Kris Verhooghe hard door en het tempo lag hierdoor van bij de start heel hoog. Met Andy Desmet en Benny DeBock hadden we enkele meters en na de eerste doortocht viel het wat stil. (bij de eerste passage aan de finish is er telkens een tussenspurt in de VCC) Bij de 2e doortoch

VCC te Lochristi

Dit weekend was er een dubbel cross weekend in de VCC maar de cross te Bredene had ik zaterdag door omstandigheden moeten laten vallen.Daaro

Ardooie - Kermiscross

Na het persoonlijke debacle van zondag in Zingem stond ik een beetje met wantrouwen aan de start in Ardooie. Ik had ook na de cross van zondag nog bijgetraind en op maandag ook nog een langere training gedaan dus echte recuperatie had ik niet gehad, zodat het feit 'uitgerust zijn' ook niet van toepassing was. Voor het eerst dit seizoen hadden we dan ook af te rekenen met een modderomloop. De hevige regenval van s'nachts (35 liter) had het parcours op sommige plaatsen omgedoopt tot een zwemweide waar we op plaatsen tot onze knieën doormoesten. Voor een week cross stond er veel volk aan de start en voor het eerst dit seizoen stond ik op de eerste lijn. Ik raakte ook voor het eerst behoorlijk w

VCC te Zingem

Na mijn Belgische titel was er weinig tijd om te bezinnen want het winterseizoen gaat gewoon verder. In Zingem was er een manche van de Vlaamse Cyclo Cross Cup. Het parcours was een klein beetje vernieuwd bij de vorige edities. Het lange stuk op de weg was eruit gehaald en het parcours was nog een beetje meer cross geworden met meer bochtjes. Jammer genoeg lag de grote weide er heel slecht bij. Veel putten en bulten en traktorsporen die behoorlijk hard lagen. Niet zo leuk om op te crossen en veel renners hadden last van hun rug hierdoor. Ikzelf vond mijn draai niet op het parcours en had problemen met de putten, draaien en keren en zo kun je geen goede cross rijden. Ik kwam dus niet in het s

BK MTB voor Militairen te Beringen

Na enkele kampioenschappen te Eupen, Waterschei, Hechtel, Koksijde en Elzenborn was het dit jaar mountainbike kampioenschap te Beringen op de terril. Daar is er de afgelopen jaren serieus geïnvesteerd om een vast XC parcours te leggen dat meegaat met de huidige trent in MTB-land. Korte nijdige klimmetjes en afdalingen, drops en rockgardens. Gelukkig voor ons waren de drops en rockgardens eruit gehaald en bleven de klimmetjes en afdalingen over. Dit wou zeggen, zo'n 4 km was één ronde en moisten 180 hoogtemeters overwonnen worden per ronde. Ik haalde reeds enkele keren zilver en brons maar het hoogste schavotje haalde ik nog nooit op een kampioenschap. Dit jaar was echter mijn vuurdoop bij de

VCC te Brakel

Na mijn overwinning te Kruishoutem had ik een goed gevoel in de benen. Tot woensdag draaiden de beentjes vlot en kon ik goed trainen maar na de training woensdag voelde ik me op donderdag mega vermoeid. Op vrijdag zat er niet echt beterschap op dus hoopte ik op toch een goede dag op zaterdag. Bij de verkenning van het parcours was het gevoel niet super maar het parcours lag er ook miserabel bij. Weiden vol met koeienpoten, dus botsen van de ene put naar de andere. Ik was ook iets te laat op de cross toegekomen en zo kon ik niet deftig opwarmen en de eerste 2 ronden raakte ik niet vooraan in de groep. We bleven met zo'n 7-8 man samen rijden. Toch lukte me het om halfkoers naar de 3e positie t

VCC te Kruishoutem

Na het nipte verlies van vorige week kon ik te Kruishoutem een nieuwe poging doen om de bloemen te veroveren. Ik had de ganse week behoorlijk kunnen trainen, misschien zelfs iets teveel want op donderdag had ik nog 130 km met een passage in het Westvlaamse Heuvelland gereden. Even vreesde ik zelfs dat ik niet 100% hersteld ging zijn. Gelukkig voelde ik bij de verkenning dat de recuperatie nog behoorlijk was en het parcours lag me nog ook. Snel maar met enkele technische bochtjes, een kort klimmetje, een wasbord en balkjes. Bij de start stond ik toch behoorlijk ver wegens nog niet genoeg punten en waar ik vorige week nog vlug kon opschuiven was dit hier niet het geval. Het duurde even voor ik

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Social Icon
  • Google+ Basic Square